Articles

تورانگا درخت بادها و راوی افسانه‌های فراموش‌شده

تورانگا درخت بادها و راوی افسانه‌های فراموش‌شده
در میان پهنه‌های بی‌پایان و باستانی منطقه بلخاش قزاقستان، درختی ایستاده است که شناسنامه‌ای زنده از تاریخ، اسطوره و هویت سرزمین‌های کهن است. تورانگا، که بومیان آن را با نام «ژلتورانگا» یا «درخت بادخوان» می‌شناسند، پیوندی است میان زمین و آسمان، میان جنگجویان اساطیری توران و طبیعت وحشی استپ.
تورانگا در دنیای گیاه‌شناسی یک استثناست. برگ‌های این درخت در بخش‌های مختلف تاج، اشکال متفاوتی دارند. به همین دلیل به آن «صنوبر رنگارنگ» نیز می‌گویند. تنه‌های پیچ‌خورده و کهنسال این درخت، محلی امن برای پرندگانی نایاب، مانند سینه‌سرخ‌ها، هدهدها، عقاب‌های طلایی و دم‌سفید است. شاخه‌های تورانگا، حتی در هوای کاملاً آرام، به شکلی سحرآمیز در حرکت‌اند و سایه‌ای فوق‌العاده و خنک ایجاد می‌کنند.
برای مردمان این دیار، تورانگا نمادی از استقامت است. این درخت که در «کتاب قرمز» طبیعت قزاقستان به‌عنوان گونه‌های نادر ثبت شده و قطع آن ممنوع است، اکنون به نمادی برای حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی بدل شده است.
نام درخت مقدس تورانگا با تاریخ توران و حماسه‌های جاویدان «شاهنامه» گره خورده است. او نگهبان خاطراتی است که اگر سکوت کنیم، بادها آن‌ها را برایمان باز خواهند گفت. در افسانه‌ها قطرات شفافی که بر برگ‌های این درخت می‌نشینند را «اشک‌های تورانگا» نام نهاده‌اند. این نام از داستانی حماسی و عاشقانه گرفته شده است. تورانگا، راوی دردی کهن و عشقی جاودان است که هنوز در نسیم شب‌های بلخاش زمزمه می‌شود.

 

 

 

If you want to submit a comment, you should login to the system first. To login please click the login button.