دریای خزر، بستری برای تبادلات فرهنگی کشورهای عضو اکو

دریای خزر، بستری برای تبادلات فرهنگی کشورهای عضو اکو
دریای خزر
دریای خزر بزرگترین پهنه آبی بسته جهان است که از نظر جغرافیایی میان اروپا و آسیا قرار دارد. از نظر حقوقی، خزر نه کاملاً دریا محسوب می‌شود و نه دریاچه، بلکه یک پهنه آبی با رژیم حقوقی خاص است. مساحت آن حدود 371 هزار کیلومتر مربع است و طول آن 1200 کیلومتر و عمق متوسط آن 211 متر است. عمیقترین نقطه آن در بخش جنوبی واقع شده است و حدود 1000 متر است. از میان پنج کشور ساحلی دریای خزر، چهار کشور عضو اکو هستند و فقط روسیه عضو این سازمان نمی باشد.
کشورهای ساحلی خزر (ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان) دارای پیشینه تمدنی مشترک در جوامع ساحلی خزر هستند. این منطقه مرکز تبادلات بازرگانی، زبانی و فرهنگی از دوران باستان بوده که به تشکیل ارزش‌ها و رسوم مشترک در جوامع آن کمک کرده است. همین ریشه‌های مشترک باعث شده است که اعضای اکو در مناسبت‌های فرهنگی و جشن‌های سنتی، بر اشتراکات تاریخی تأکید کنند و زمینه گفت‌وگو و همکاری فرهنگی را تقویت نمایند.
دریای خزر یکی از غنی‌ترین مناطق جهان از نظر نفت و گاز طبیعی است. میادین بزرگ نفت و گاز به‌ویژه در سواحل قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان قرار دارند. از بنادر مهم دریای خزر می‌توان بندر انزلی و امیرآباد (ایران)، بندر باکو (آذربایجان)، بندر ترکمن‌باشی (ترکمنستان)، بندرآکتائو (قزاقستان) را نام برد. 
خزر صرفاً یک پهنه آبی نیست، بلکه فضای ژئوپلیتیکی مشترک است و کمربند امنیت انرژی میان شرق و غرب است. این دریا نه ‌فقط یک منبع طبیعی است، بلکه یک پل فرهنگی و تاریخی میان ملت‌های منطقه به‌شمار می‌آید.
همچنین دریای خزر به‌دلیل طبیعت، سواحل و جذابیت‌های گردشگری، موضوع همکاری‌های فرهنگی و گردشگری میان کشورهای عضو اکوه شده است، مانند برگزاری برنامه‌های مشترک گردشگری فرهنگی،  تبادل هنرمندان، نویسندگان و محققان، و نیز برگزاری  جشنواره‌های فرهنگی و هنری در شهرهای ساحلی. این امر باعث آشنایی بیشتر بین مردم کشورهای عضو و داشتن برداشت‌های مثبت نسبت یه یکدیگر گردیده است.  
در عین حال زبان‌، موسیقی‌، آیین‌ها و سبک‌های زندگی جوامع ساحلی خزر دارای شباهت‌هایی هستند که از جمله می توان به خصوصیات فرهنگی مشترک در بین کشورهای عضو اکو در حاشیه دریای خزر و تاثیر فرهنگ ایران باستان ، ترک‌ها و روس‌ها در زبان ، هنر و معماری اشاره نمود.  موسیقی محلی و سازه های آبی و استفاده از سازهای سنتی شبیه به تار و دوتار و کمانچه در موسیقی محلی از دیگر اشتراکات این منطقه می باشند.  همچنین غذاهای دریایی مشترک و غذاهایی بر پایه غلات، گوشت و ماهی و شیوه‌های صید و آداب ماهیگیری سنتی  و قالی باقی ، منسوجات سنتی، سفالگری و صنایع دستی مشابه که در این منطقه رواج دارند، از دیگر اشتراکات این منطقه است. این اشتراکات در اصل تبدیل به محور گفتگو و تبادل فرهنگی در برنامه‌های اکو (مثل برگزاری همایش‌ها، نمایشگاه‌ها و انجام پروژه‌های فرهنگی) شده‌ است.
در واقع دریای خزر نمادی از هویت مشترک منطقه‌ای برای کشورهای عضو اکو است که بر روی حفظ میراث فرهنگی، ترویج زبان‌ها و گویش‌های محلی و توسعه پروژه‌های منطقه ای و فرهنگی ‌تاکید دارد و باعث جلب توجه نخبگان فرهنگی به همکاری‌های منطقه ای می گردد. 
از آنجایی که دریای خزر پلی میان بخش آسیایی و اروپایی کشورهای عضو است، لذا  تبادلات فرهنگی آن نیز رنگ‌وبوی تلاقی فرهنگی شرق و غرب را دارد. کشورها از طریق این دریا می توانند تجربیات فرهنگی خود را عرضه ‌کنند و دانش سنتی را با استفاده از برنامه‌های آموزشی به اشتراک ‌گذارند. 
لذا می توان گفت که در چارچوب سازمان همکاری‌های اقتصادی اکو و موسسه فرهنگی اکو می توان همایش‌هایی با محوریت تاریخ و تمدن‌های پیرامون دریای خز؛، نقش خزر در تبادلات فرهنگی جاده ابریشم؛ و میراث ناملموس جوامع ساحلی؛ برگزار نمود. تا کنون با برگزاری نمایشگاه‌های هنری با موضوع دریای خزر و خلق آثاری از سوی نویسندگان و شاعران درباره هویت مشترک خزر و تهیه فیلم‌ها و مستندهایی با موضوع زندگی ساحلی خزر،  عناصر الهام بخش فرهنگی مشترکی ایجاد گردیده است که زمینه گفتگوی تمدنی و همگرایی منطقه ای را فراهم نموده است.  
 

 

 

 

 

۲۷
برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.