فرش‌های ترکمن: بافت میراث، پیوند فرهنگ‌ها

فرش‌های ترکمن: بافت میراث، پیوند فرهنگ‌ها
رسانه جدید
فرش‌های دست‌بافت ترکمن، معروف به هالی یا کیلیم، نمادهایی زنده از هویت فرهنگی ترکمنستان هستند که با طرح‌های هندسی پیچیده، رنگ‌های درخشان و داستان‌های چندصدساله در هم تنیده‌اند. این شاهکارهای دست‌بافت، که در سال 2019 در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت شدند، سنت‌های ترکمن را با میراث مشترک کشورهای سازمان همکاری اقتصادی (اکو) پیوند می‌زنند. این مقاله تاریخچه، ویژگی‌های هنری، تمایزات قبیله‌ای، نقش زنان، ارتباطات اکو و آخرین تحولات سال 2025 را بررسی می‌کند.
تاریخچه قالی‌های ترکمن
بافت قالی ترکمن به دست‌کم قرن هشتم پیش از میلاد بازمی‌گردد، با شواهدی از فرش پازیریک (حدود قرن پنجم پیش از میلاد) در گورستان‌های سکایی، ریشه در فرهنگ‌های عشایری، از جمله تأثیرات دوران حکمرانی پارسی و ساسانی دارد. ترکمن‌های عشایر از قالی‌ها به‌عنوان کف‌پوش، تزئین چادر و نمادهای قبیله‌ای بهره می‌بردند که در مسیر جاده ابریشم با تمدن‌های پارسی، چینی و عثمانی مبادله می‌شدند. موزه فرش ترکمن در عشق‌آباد، در سال 1993 تأسیس‌شده و  بیش از 2000 قالی را در خود جای داده است، از جمله فرش " قلب ترکمن" (193.5 متر مربع، بافته‌شده در 1941–1942) برای پرده تئاتر بولشوی و فرش 301 متر مربعی (2001) به مناسبت دهمین سالگرد استقلال ترکمنستان، که در کاخ روحیت نمایش داده می‌شود. این قالی تا سال 2007 رکورد جهانی گینس برای بزرگ‌ترین فرش دست‌بافت را داشت تا اینکه این عنوان توسط فرش مسجد شیخ زاید (5627 متر مربع، دقیق‌شده برای صحت)گرفته شد. 
ویژگی‌های هنری
قالی‌های ترکمن به دلیل طرح‌های هندسی، رنگ‌های گرم (قرمز، آبی، طلایی، قهوه‌ای) و مهارت بی‌نظیر در بافت شناخته شده‌اند. نقش‌مایه گُل (به معنای "گل" در ترکمنی)، منحصر به هر قبیله، نمادی از حفاظت، باروری و وحدت است. برای نمونه، گُل تکّه شبیه ستاره‌ای هشت‌پر و گُل یموت دارای طرح‌های لوزی‌شکل است. این دست‌بافته‌ها از پشم گوسفند با کیفیت بالا با رنگ‌های طبیعی—ریشه (قرمز)، نیل (آبی)، پوست گردو (قهوه‌ای)—بافته می‌شوند، هرچند رنگ‌های مصنوعی در تولید انبوه رواج یافته‌اند. از گره متقارن ترکی (گره گوردس) استفاده می‌کنند و تا 1.2 میلیون گره در هر متر مربع دارند. قالی‌ها سجاده‌های کوچک )نمازلیک (تا هالی بزرگ برای چادرهای یورت، و یا فرش آق یایاق که در یورت‌های عروسی برای نماد شادی و سعادت استفاده می‌شود، را در بر می گیرند.
تمایزات قبیله‌ای
قالی‌های ترکمن هویت پنج قبیله اصلی )تایپا ( را منعکس می‌کنند:
تکّه: قبیله غالب، با نقش‌مایه‌های گُل چهارگانه که نماد حفاظت هستند.
یموت: سازنده زیرانداز چادر )مفرش ( و طرح‌های هندسی جسورانه
ارساری: تولیدکننده اسمالیک (سجاده‌های بزرگ) با نقش شاخ قوچ
سالور: نادر، با طرح‌های گُل ستاره‌مانند
چوب‌باش (چوباش): زیرگروهی با تلفیق سبک‌ها. 
نقش کلیدی زنان
زنان رکن اصلی بافت قالی ترکمن هستند و تکنیک‌ها از مادر به دختر منتقل می‌شود. حدود 5000 بافنده فعال در یورت‌ها یا کارگاه‌های خانگی، ماه‌ها یا سال‌ها صرف هر قطعه می‌کنند و سنت را با خلاقیت درمی‌آمیزند. قالی‌ها در مراسم‌هایی مانند عروسی‌ها، جایی که آق یایاق نماد شادی است، نقش محوری دارند. در سال 2025، برنامه‌های آموزشی برای جوانان در عشق‌آباد و ماری برای حفظ این هنر در برابر کمبود بافندگان راه‌اندازی شده است.
تأیید یونسکو و روز فرش ترکمن
بافت قالی ترکمن در دسامبر 2019 در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت شد و ارزش جهانی آن را نشان داد. ترکمنستان این میراث را در روز فرش ترکمن (25 می 2025) با نمایشگاه‌ها، نمایش‌های بافت و مراسم تجلیل از بافندگان در عشق‌آباد جشن می‌گیرد. این رویداد در سال 2025 بیش از 1800 بازدیدکننده را جذب کرد و طرح‌های نوآورانه هنرمندان جوان را به نمایش گذاشت.
ارتباطات فرهنگی  اکو
قالی‌های ترکمن با سنت‌های کشورهای عضو اکو (ایران، افغانستان، ازبکستان) مانند فرش‌های قشقایی و بخارا اشتراکات نقش‌مایه‌ای دارند. نمایشگاه تهران 2022، نمایشگاه تبیلیسی 2025 و کارگاه‌های صنایع دستی در اسلام‌آباد (2025) این پیوندها را برجسته کرده و  وحدت فرهنگی را تقویت نمودند. این قالی‌ها به‌عنوان پلی برای مأموریت اکو در حفظ میراث مشترک عمل می‌کنند. برای نمونه، شباهت‌های نقش‌مایه‌های ترکمن و قشقایی ایرانی، جذابیت این هنر را برای مخاطبان پارسی‌زبان افزایش می‌دهد.
تحولات 2025
نمایشگاه‌های جهانی: ترکمنستان قالی‌ها را در نمایشگاه اکسپو 2025 اوزاکا، ژاپن (1.3 میلیون بازدیدکننده تا سپتامبر) و هفته طراحی دبی (مارس 2025) به نمایش گذاشت که منجر به گسترش بازارهای قالی ترکمنستان در خاورمیانه شد. نمایشگاه تبیلیسی در می 2025 روابط ترکمن-آذربایجان را تقویت کرد.
چالش‌های صنعت: گزارش تجاری اوت 2025 کاهش 18 درصدی صادرات (ارزش بازار 10-15 میلیون دلار در 2024) را به دلیل رقابت با فرش‌های ماشینی پارسی/ترکی، رنگ‌های مصنوعی و کمبود 30 درصدی بافندگان (پیری نیروی کار و مهاجرت شهری) گزارش می‌دهد.
تلاش‌ برای احیا: ابتکارات دولتی شامل یارانه‌های رنگ طبیعی، بسترهای دیجیتال و برندسازی است. اتحادیه اروپا اکنون 80 درصد از هالی صادراتی را به‌عنوان هالی اصیل تأیید می‌کند. موزه مجازی در ژوئن 2025 راه‌اندازی‌ شده و  دسترسی جهانی را به آن افزایش داد.
دستاوردهای فرهنگی: یک مرکز آموزشی جدید در ماری در جولای 2025 برای حمایت از بافندگان جوان افتتاح شد.
حفظ و آینده
ترکمنستان این هنر را از طریق کارگاه‌ها، همکاری‌های یونسکو و مکان‌هایی مانند موزه فرش ترکمن و مرکز فرهنگی عالم حفظ می‌کند. ابتکارات 2025 شامل بسترهای دیجیتال و آموزش گسترده جوانان برای رفع کمبود بافندگان است.
۸
برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.