این قلعه در مساحتی حدود ۷ هکتار گسترده شده و قدمتی بیش از ۱۸۰۰ سال دارد. قلعه حصارک یک استحکام مهم وابسته به «مرشکت» باستان، پایتخت مستچاه کهن ـ یعنی مدروشکت امروزی ـ به شمار میرود و شاه مدروشکت در این محل اقامت داشته است.
این دژ از سه بخش «شاهنشین»، «کهندژ» و «شهرستان» تشکیل شده که امروزه همگی در زیر خاک مدفوناند. آثار فراوانی از این محل به دست آمده که به فرهنگ زرتشتی مربوط میشود. قلعه حصارک از نظر اهمیت پژوهشی همسنگ قلعه قهقهه دانسته میشود و بزرگترین بنای تاریخی دره زرَفشان به شمار میآید.
در بخش غربی قلعه، حوضهایی کشف شده که آب از آنجا به داخل دژ هدایت میشده است. آب این حوضها از چشمه لالهخان از طریق لولههای سفالی که در زیر زمین کار گذاشته شده بود، منتقل میشد. این شیوه آبرسانی در روزگار کهن «نظام آبیاری کاریزی» نام داشت و در سراسر این منطقه رواج داشت.
در بخش جنوبی قلعه، دروازه ـ ارک ورودی قرار دارد که تنها راه ورود به قلعه محسوب میشود و این دژ از هیچ سمت دیگری راه دسترسی ندارد. باستانشناسان چندین سازه شگفتانگیز را از زیر خاک بیرون آوردهاند که مهمترین آن تالاری دوطبقه با طول ۱۹ متر است. همچنین خانههای متعددی با معماری ویژه و تزیینات جالب متعلق به دورههای مختلف کشف شده است.
از جمله بنایی که به دست آمده، ساختمانی موسوم به «آتشکده» است که رو به سوی طلوع خورشید ساخته شده و بهروشنی نشان میدهد این مکان نیایشگاه زرتشتیان بوده است.