نمای اصلی که یک ورودی دارد، رو به شرق قرار گرفته و با پیشطاق تزئین شده است. پیشطاق بخش عمدهٔ نما را دربر گرفته و در دو سوی ورودی برجستگیهای کشیده دیده میشود. بر فراز پیشطاق، دیواری از خشت خام ساخته شده که دارای سه دریچهٔ نوکتیز است. قوسهای نما با تزئینات شاخهمانند آراسته شدهاند.
مقبره از دو بخش زیارتخانه و گورخانه تشکیل شده است. زیارتخانه از نظر حجم کوچک (۳×۴ متر) بوده و دارای گنبد و طاقهای بلخی است. شکل مربع گورخانه بهوسیلهٔ چهار طاق گسترش یافته است. یکی از طاقها که در سمت شرق قرار دارد، گورخانه را به زیارتخانه متصل میکند. دو طاق نوکتیز دیگر با پنجرههای مشبک ستارهای تزئین شدهاند. گنبد گورخانه بر یک پایهٔ هشتضلعی استوار است.
این مقبره نمونهای از مکتب معماری محلی بهشمار میرود. این بنا در سال ۱۹۸۲ توسط ادارهٔ دولتی حفاظت از آثار تاریخی تاجیکستان مورد بررسی قرار گرفت و طرح مرمت آن تهیه شد (معماران: ح. ضیاءیف و ا. تاشف). در نتیجهٔ این بررسیها مشخص شد که در زیر گورخانه، سردابهای قرار دارد. ارتفاع سردابه ۲ متر بوده و دارای پوشش بلخی است. در این سردابه سه نفر در تابوتهای آجریِ روباز دفن شدهاند. دیوارهای گورخانه نسبت به دیوارهای سردابه در فاصلهٔ بیشتری ساخته شدهاند. همچنین بر اساس کاوشهای انجامشده در اطراف دیوارها، مشخص گردید که این مقبره در سدههای ۱۳ تا ۱۴ ساخته شده است.