این مجموعه تاریخی که امروزه با عنوان «موزه میررجب دادخواه» نیز شناخته میشود، در سالهای ۱۶۵۹–۱۶۶۰ ساخته شده است. این بنا در کنار داشتن ویژگیهای عمومی معماری، خصوصیات خاص مکتب معماری محلی را نیز در خود منعکس کرده است. ساختمان از آجر پخته در فضای باز احداث شده و نمای شمالی آن رو به خیابان اصلی شهر قرار دارد. این نما با پیشطاق بلند و عناصر تزئینی مشبک (گلدستههای قفسهدار) آراسته شده است.
ساختار اصلی بنا از دو تالار با اندازههای متفاوت تشکیل شده که به وسیله یک دهلیز به هم متصل هستند. این دهلیز بزرگ در مرکز و پشت پیشطاق قرار گرفته و یک راهرو وسیع آن به حیاط و دو راهروی کوچکتر به تالارها منتهی میشود. یکی از تالارها بهعنوان نمازخانه و دیگری بهعنوان کلاس درس استفاده میشده است. نمازخانه با گنبدی مشبک پوشیده شده و تزئینات خاص آن قابل توجه است. تالار درس بزرگتر بوده و با ۱۳ طاق گسترش یافته است. گنبد آن بر روی پایهای هشتضلعی و نسبتاً کوتاه قرار دارد.
اطراف حیاط را حجرههایی با پوشش گنبدی و ابعاد حدود ۴٫۶۵ در ۳٫۲۰ متر فرا گرفتهاند. در مرکز ضلع غربی حیاط، ایوانی باشکوه با ده ستون (بهعنوان نمازخانه تابستانی) ساخته شده است. طبق کتیبه موجود، این ایوان در سال ۱۳۳۵ هجری (۱۰۱۶–۱۰۱۷ میلادی) توسط محمدشکور نجار بنا شده است.
شیوه قرار دادن ایوان میان حجرهها و همچنین ترکیب سه بخش نامتقارن (دو تالار و دهلیز) در یک مجموعه واحد، در معماری منطقه کمنظیر است. مدرسه میررجب دادخواه از نمونههای برجسته و نادر مدارس تاریخی در تاجیکستان بهشمار میرود.
بنای این مدرسه که زمانی رو به ویرانی رفته بود، بر اساس تصمیم مقامات شهر در ۳ اوت ۱۹۷۷ بهطور کامل مرمت شد و از ۷ ژوئیه ۱۹۸۳ در اختیار موزه تاریخ و مردمشناسی شهر قرار گرفت.
امروزه این مدرسه بهعنوان موزه شهر کانیبادام فعالیت میکند.