عقاب طلایی در فرهنگ قزاقستان نقشی حیاتی و اساطیری ایفا میکند و آن را به نمادی فراتر از یک موجود طبیعی تبدیل کرده است. عقاب تجسمی از روح آزاد، قدرت افسانهای و استقلال خللناپذیر ملت قزاق است.
این شکاری شاهانه که نماد بصیرت در اوج پرواز است، با شکوهی خیرهکننده در قلب پرچم ملی قزاقستان جای گرفته است. آبی آسمانی پرچم که گسترهای از صلح و معنویت کیهانی را مینمایاند، زمینهای ابدی برای درخشش خورشید زرین (نماد ثروت و زندگی) و عقاب گشودهبال (نماد آزادی) فراهم میسازد. پرواز بیباک عقاب در زیر این خورشید درخشان، نمایشگر آرمانهای بلندپروازانهای است که مردم قزاق را بهسمت اوج پیشرفت و خودکفایی هدایت میکند.
از منظر اساطیری، عقاب بهعنوان پلی میان آسمان و زمین و فراتر از یک نماد سیاسی، حامل پیامی معنوی و کیهانی است که بر ارتباط ناگسستنی این مردم با ابدیت و نیروهای برتر طبیعت، تأیید میکند.
اوج نمود فرهنگی عقاب طلایی در سنت حماسی برکوتچی متجلی میشود؛ این هنر باستانیِ شکار با عقاب، ریشه در هزاران سال زندگی عشایری قزاقها و دیگر اقوام آسیای میانه دارد. برکوتچی صرفاً روشی برای شکار نیست، بلکه یک آیین، یک میراث خانوادگی و آزمونی برای سنجش صبر و مهارت شکارچی است. این سنت، نمادی از همزیستی محترمانه قزاقها با طبیعت سخت استپ و کوهستان است.
امروزه، بهرغم دگرگونیهای سبک زندگی، سنت برکوتچی با شور و حرارت فراوان حفظ و تجلیل میشود. جشنوارههای سالانه شکارچیان عقاب، مانند «سالبرون»، صحنهای مهیج برای نمایش این قدرت و ظرافت باستانی هستند؛ این جشنوارهها، فراتر از یک رویداد ورزشی، گردهمایی غرور ملی هستند که هدفشان حفظ و انتقال این دانش باستانی به قلب نسلهای جوان قزاق است.
عقاب طلایی به حافظ حافظه تاریخی ملت قزاق بدل گشته است؛ پرندهای که بالهایش نهتنها آسمان سرزمین قزاقستان، بلکه کل میراث فرهنگی تمدن عشایری باستانی را دربر گرفته است.