سرالی کوژامکولوف (Seraly Kozhamkulov) از بنیانگذاران تئاتر حرفهای قزاقستان و از چهرههای برجسته تاریخ فرهنگی این کشور است.
او که در اواخر قرن نوزدهم در منطقه کوستانای دیده به جهان گشود، مسیر پرفرازونشیبی را از مکتبخانههای سنتی تا میدانهای نبرد و درنهایت صحنههای درام طی کرد.
آنچه کوژامکولوف را از معاصرانش متمایز کرد، زبان بدن و قدرت بیان منحصربهفرد او بود؛ وی چنان با نقشهایش عجین میشد که حتی مخاطبانی که به زبان قزاقی تسلط نداشتند، عمق احساسات و مفاهیم نمایش را درک میکردند. او با مهارتی خیرهکننده، میان نقشهای جدی و طنز از تراژدیهای تکاندهنده مختار آئوزوف تا کمدیهای اجتماعی بیمبت مایلین پل میزد.
کوژامکولوف فراتر از صحنه تئاتر، در عصر طلایی سینمای قزاقستان نیز خوش درخشید و با بازی در آثار ماندگاری همچون «آوازهای آبای» و «دختر-جیگیت»، تلفیقی از فرزانگی و شور زندگی قزاقی را در حافظه تصویری تاریخ ثبت کرد.
کارنامه درخشان او در تئاتر و سینما با جوایز متعدد دولتی ارج نهاده شد و با دریافت عنوان «هنرمند مردمی قزاقستان»، نامش در تالار افتخارات فرهنگی این کشور جاودانه گشت.
کوژامکولوف سرانجام در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۹ در آلماتی درگذشت. زندگی و حرفه او در فیلم «تمام زندگیاش» مستند شد.
اکنون در آستانۀ صد و سیامین سالگرد تولد این هنرمند، نام و میراث ماندگار او بهعنوان یکی از ستونهای هویت هنری و فرهنگی قزاقستان، همچنان موردتوجه و احترام است.