به مناسبت یکهزار و پنجاهمین سالروز رابعه بلخی، نخستین بانوی شاعر پارسیگوی، نشستی علمی و ادبی با حضور شاعران، نویسندگان، پژوهشگران و منتقدان در محل اتحادیه نویسندگان تاجیکستان برگزار شد.
در این نشست، شرکتکنندگان با تأکید بر جایگاه برجسته رابعه بلخی در تاریخ فرهنگ و ادب فارسی، پیشنهاد کردند جایزهای ادبی به نام رابعه بلخی تأسیس شود و همچنین بوستانی در شهر دوشنبه به نام این شاعر نامگذاری و تندیس وی در آن نصب گردد.
سخنرانان با بررسی ابعاد مختلف شخصیت و آثار رابعه بلخی، بر ضرورت بازخوانی علمی میراث ادبی او و شناخت جایگاه واقعی این شاعر تأکید کردند. پروفسور شادیمحمد صوفیزاده، رستم وهّاب، حسن سلطان، عمر صفراف و علمخان کوچرزاده، عنظرت ملکزاد از جمله پژوهشگرانی بودند که درباره ارزش ادبی، فلسفی و زبانی اشعار رابعه سخن گفتند.
در بخش پایانی این محفل، کتاب تازهای درباره رابعه بلخی معرفی شد و اشعاری از شاعران معاصر تاجیک در ستایش این بانوی نامدار ادب فارسی قرائت شد.
رابعه بلخی، شاعر سده دهم میلادی و همعصر رودکی، از پیشگامان شعر فارسی به شمار میرود و با وجود آنکه تنها شمار اندکی از سرودههایش بر جای مانده است، همچنان یکی از برجستهترین چهرههای تاریخ ادبیات فارسی محسوب میشود.