محمدتقی بهار

محمدتقی بهار
شاعر، ادیب، نویسنده، روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار معاصر

 محمدتقی بهار، از درخشان‌‌ترین چهره‌‌های شعر و ادب معاصر و پایه‌‌گذار و تدوین‌‌کننده علم سبک‌‌شناسی نظم و نثر، آذرماه 1265 در مشهد متولد شد. او را آخرین قصیده­سرای بزرگ زبان فارسی می­نامند. دو مضمون عمومی شعر بهار «آزادی» و «وطن» است. «سبک‌شناسی»، «تاریخ مختصر احزاب سیاسی»، «منظومه چهار خطابه»، «احوال فردوسی»، «تاریخ تطور در شعر فارسی»، «دیوان اشعار»؛ ترجمه منظوم متون از پهلوی شامل: «اندرزهای آذرباد ماراسپندان» و «یادگار زریران»؛ تصحیح متن شامل: «تاریخ سیستان»، و «تاریخ بلعمی» ازجمله آثار اوست. ملک‌الشعرا بهار سرانجام در یکم اردیبهشت سال 1330 در تهران درگذشت.

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

 

قفسم برده  به باغی و دلم شاد کنید

فصل گل می گذرد هم­نفسان بهر خدا

 

بنشینید به باغی و مرا یاد کنید

عندلیبان گل سوری  به  چمن کرد  ورود

 

بهر شا باش قدومش همه فریاد  کنید

یاد از این مرغ گرفتار کنید ای مرغان

 

چو تماشای گل و لاله و شمشاد  کنید

هر که دارد  ز  شما  مرغ اسیری  به قفس

 

برده  در  باغ  و  یاد  منش  آزاد  کنید

 

 

 

۱۰ خرداد ۱۴۰۰
تعداد بازدید : ۴۸
کد خبر : ۷,۰۰۵

نظرات بینندگان

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.